Προς
Διεύθυνση Κοινοβουλευτικού Έργου
Για  τον  κ.  Πρόεδρο
Της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής
Δημόσιας Διοίκησης,
Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης.

Το σχέδιο νόμου  για την «ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ» αναμφίβολα κινείται προς την ορθή κατεύθυνση και περιέχει θετικές και καινοτόμες  ρυθμίσεις.

Οι παρατηρήσεις μας είναι τόσο γενικού περιεχομένου που αφορούν τη φιλοσοφία του σχεδίου νόμου, όσο και ειδικότερες που αφορούν τα επί μέρους άρθρα.

                     Γενικού Περιεχομένου

Οι σημαντικότεροι άξονες του νομοσχεδίου είναι οι εξής :

                            Α΄ Κεφάλαιο

Α) προβλέπεται για πρώτη φορά από της ιδρύσεως της Σχολής Δικαστικών Λειτουργών  κατεύθυνση για εισαγγελικούς λειτουργούς. Τούτο αποτελούσε πάγιο αίτημα της ΄Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος , καθόσον η εμπειρία από τη λειτουργία της σχολής κατέδειξε, ότι η εκπαίδευση που παρείχετο σε όσους τελικά επέλεγαν τον εισαγγελικό κλάδο δεν ήταν επαρκής.

Β) Η πρόβλεψη ως  διευθυντού κατάρτισης για την κατεύθυνση των εισαγγελικών Λειτουργών, Εισαγγελέα Εφετών.

Γ)  Η  συμμετοχή στο συμβούλιο σπουδών για τις κατευθύνσεις Πολιτικής και Ποινικής   του Διευθυντού κατάρτισης και επιμόρφωσης των Εισαγγελικών λειτουργών.

Δ)  Αυτοτελές συμβούλιο διδασκόντων για την κατεύθυνση Εισαγγελικών λειτουργών.

Ε) Πρόβλεψη δύο συμβουλίων σπουδών ( ένα  πολιτικής –ποινικής και άλλο διοικητικής).

                             Β΄ Κεφάλαιο

Α) Η διενέργεια του διαγωνισμού για την κατεύθυνση Εισαγγελικών Λειτουργών  από ειδική επιτροπή.

Β) Ο τελικός βαθμός επιτυχίας κάθε υποψηφίου προκύπτει από το άθροισμα του μ.ο. γραπτής δοκιμασίας , με ποσοστό 70% και του μ.ο. προφορικής με ποσοστό αξιολόγησης 30%. Έτσι η δοκιμασία λαμβάνει αντικειμενικότερο χαρακτήρα.

                            Γ΄ Κεφάλαιο

Η προσθήκη στο πρόγραμμα σπουδών θεμάτων ιστορίας της Δικαιοσύνης.

                            Δ΄ Κεφάλαιο

 Α) Καθορισμός προσόντων βάσει των οποίων αξιολογούνται οι διδάσκοντες στη σχολή.

                      Ειδικού περιεχομένου

                             Α΄ Κεφάλαιο

΄Αρθρο 3 με το οποίο αντικαθίσταται η περ. α της παρ.  του άρθρου 4 παρ. 1 ν 3689/2008.

 Η συμμετοχή εκπροσώπων δύο μελών ΔΕΠ των Τμημάτων Νομικής αντί ενός στον ισχύοντα νόμο   στο Δ.Σ. της σχολής με αντίστοιχη μείωση των εκπροσώπων των δικαστικών ενώσεων,  δεν δικαιολογείται από το άνοιγμα  προς την κοινωνία , το οποίο ήδη είχε επιτευχθεί με την ισχύουσα.

 Προτείνουμε η διάταξη περί εναλλακτικής  συμμετοχής  αυτών ( μελών ΔΕΠ) στη διοίκηση να παραμείνει ως έχει.

΄Αρθρο 4 με το οποίο αντικαθίσταται η παρ 1 του άρθρου 5 ν 3689/2008.

Η διάταξη αυτή έτσι όπως έχει διατυπωθεί φαίνεται να αποκλείει από τη θέση του Γενικού διευθυντή  Ανώτατο Εισαγγελικό λειτουργό. Κατά την άποψή μας πρέπει  η διάταξη να επαναδιατυπωθεί έτσι ώστε να παρέχεται και σε Αντεισαγγελείς Αρείου Πάγου να καταλαμβάνουν τη θέση αυτή, κάτι άλλωστε που δεν το απέκλειε η παλαιά ρύθμιση , έστω κι αν μέχρι τώρα δεν είχε γίνει.

Η πρότασή μας αυτή δεν απηχεί συντεχνιακή αντίληψη, που δεν διακρίνει άλλωστε εκ του καταστατικού τον συλλογικό μας φορέα, αλλά κατατείνει στο να δίνεται η δυνατότητα σε εισαγγελικούς λειτουργούς να καταλαμβάνουν ενίοτε τη θέση αυτή, καθόσον η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών  προετοιμάζει και εκπαιδεύει και εισαγγελείς.

΄Αρθρο 7 που τροποποιεί το άρθρο 8 ν 3689/2008.

Πιστεύουμε ότι η εκπροσώπηση του πανεπιστημιακού χώρου στα συμβούλια κατάρτισης και επιμόρφωσης  με έναν εκπρόσωπο είναι αρκετή για τους προαναφερθέντες στις γενικές παρατηρήσεις λόγους.

Προτείνουμε  όπως στο συμβούλιο αυτό να συμμετέχει ένα μέλος ΔΕΠ και   στη θέση του 7ου μέλους να τοποθετηθεί ο Πρόεδρος του Συμβουλίου διδασκόντων. Τούτο διότι η  Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών δεν αποτελεί μεταπανεπιστημιακή εκπαίδευση.

                            Β΄ Κεφάλαιο

΄Αρθρο 8 ( αντικ. άρθρο 9 παρ 1).

 Προβλέπονται ως όρια ηλικίας το 28ο  έως το 45ο. Θεωρούμε ότι το όριο των 28 ετών πρέπει να κατέλθει στα 26 προκειμένου να μην υπάρχει μεγάλη χρονική αναμονή εκείνων που επιθυμούν να εισέλθουν στον δικαστικό κλάδο. Επίσης το όριο των 45 ετών είναι υπερβολικά μεγάλο, αφού η ηλικία αυτή δεν δίνει τα χρονικά περιθώρια για επαγγελματική και επιστημονική εξέλιξη. Κατά την άποψή μας πρέπει να παραμείνει το όριο των 40 ετών.

΄Αρθρο 14, το οποίο τροποποιεί το άρθρο 20 παρ. 2 ν 3689/2008.

 Σε αυτό το δεύτερο στάδιο κατάρτισης   πρέπει να συμπεριληφθεί ως προς την κατεύθυνση των εισαγγελικών λειτουργών  1ον) η διδασκαλία αγωγής προφορικού λόγου. Τούτο το κρίνουμε απαραίτητο, καθόσον η εκφορά του λόγου  για τους σπουδαστές της Πολιτικής και Ποινικής δικαιοσύνης είναι συστατικό στοιχείο στην μετέπειτα άσκηση των καθηκόντων τους ιδιαίτερα για τους Εισαγγελικούς λειτουργούς.  Η διαδικασία στο ακροατήριο είναι η κορύφωση της ποινικής δίκης . Η προφορικότητα αυτής απαιτεί Λειτουργούς και κυρίως Εισαγγελείς , οι οποίοι να έχουν την ικανότητα χειρισμού του προφορικού λόγου. ΄Ελλειψη αυτής δημιουργεί δυσμενείς εντυπώσεις πρώτιστα για τους εκπροσώπους της ισταμένης δικαιοσύνης. 2ον) Επισκέψεις σε σωφρονιστικά καταστήματα

Επίσης στην παρ 3 του άρθρου 20 του ισχύοντος  να προστεθεί στο γνωστικό αντικείμενο «Θέματα Σωφρονιστικού Δικαίου».  Δυστυχώς η σωφρονιστική και γενικότερα το δίκαιο εκτέλεσης της ποινής γενικότερα αποτελούν τους πτωχούς συγγενείς της ποινικής δικαιοσύνης. Η ευαισθησία του υποψήφιου δικαστικού λειτουργού για τα ατομικά δικαιώματα δεν  καλλιεργείται in vitro , αλλά με την όσμωση αυτού με την πραγματικότητα .

΄Αρθρο 15 ( αντικ. άρθρο 22).

 Στο τελευταίο εδάφιο που προβλέπει την γραπτή δοκιμασία  των εκπαιδευομένων για την κατεύθυνση Εισαγγελέων να αντικατασταθεί  η  α΄ ενότητα  και  να  τεθεί: « Θέματα Ποινικού Δικαίου».

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

         Επί του σχεδίου νόμου « Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και άλλες διατάξεις » ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Ε.Ε. ενεχείρισε στον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χάρη Καστανίδη έγγραφο του Δ.Σ. της     ΄Ενωσής μας , το περιεχόμενο του οποίου έχει ως εξής :

        « Επί του σχεδίου Νόμου “ Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και άλλες διατάξεις ”, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά τη δημόσια διαβούλευση, παρατηρούμε, ότι πέραν των θετικών διατάξεων του και ειδικότερα την πρόβλεψη κατευθύνσεως εισαγγελικών λειτουργών και την ανάθεση της διεύθυνσης αυτής σε Εισαγγελέα Εφετών, περιλαμβάνει και δυσμενή ρύθμιση για το σύνολο των δικαστικών λειτουργών. Ειδικότερα:   Στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου “ Λοιπές και Μεταβατικές Διατάξεις ”, το οποίο δεν υπήρχε στο κείμενο που δόθηκε στη διαβούλευση, και στο άρθρο 33 που αντικαθιστά την παρ. 3 του άρθρου 50 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών ορίζεται ότι : “Μετάθεση δικαστικού λειτουργού δεν επιτρέπεται πριν από τη συμπλήρωση δύο ετών στον τόπο όπου τοποθετήθηκε, λόγω διορισμού, προαγωγής ή μεταθέσεως. Η διετία υπολογίζεται από την ημερομηνία που εκδόθηκε η απόφαση του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Κατ εξαίρεση , επιτρέπεται η μετάθεση και πριν από την παρέλευση του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, για σοβαρούς, υπηρεσιακούς ή προσωπικούς λόγους η αν υποβληθούν αιτήσεις αμοιβαίας μετάθεσης ”. Θεωρούμε, ότι η διάταξη αυτή θέτει εκποδών το κριτήριο   της αρχαιότητας, αφού θέτει σε δυσμενέστερη θέση τους αρχαιότερους, έναντι των   νεώτερων , δικαστικούς λειτουργούς, αφού επί μία διετία θα στερούνται του δικαιώματος της μετάθεσης σε θέση που επιθυμούν, την οποία και θα καταλαμβάνει νεώτερος συνάδελφός τους. Η δυσμένεια αυτή που επιφυλάσσεται στους αρχαιότερους δικαστικούς λειτουργούς επιτείνεται και από τη παρ. 1 περ. δ του άρθρου 50 Οργανισμού Δικαστηρίων και κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, σύμφωνα με την οποία δικαστικός λειτουργός μετατίθεται αν υπηρετεί στο ίδιο δικαστήριο ή εισαγγελία περισσότερο από πέντε έτη. Η ανωτέρω θέση απηχεί όχι μόνο τις θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΄Ενωσής μας, αλλά και αυτές της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων μας.

          Ενόψει αυτών προτείνουμε : Να παραμείνει ως έχει η διάταξη του άρθρου 50 παρ 3 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών. »

         Για το ζήτημα αυτό θα ακολουθήσει νέα συνάντηση με τον κ. Υπουργό την επόμενη εβδομάδα.

         Σε ουδεμία περίπτωση μπορούμε να προδικάσουμε οτιδήποτε.   Ωστόσο ευελπιστούμε , ότι το θέμα που ανέκυψε με την τροποποίηση του άρθρου 50 παρ. 3 «του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών» μπορεί να έχει ευνοϊκή έκβαση , αφού τόσο η επιχειρηματολογία του εγγράφου μας , όσο και αυτή που θα αναπτύξουμε προφορικά παρέχουν επαρκή ερείσματα για την ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος όλων των συναδέλφων.

          Με την ευκαιρία αυτή, σας υπενθυμίζουμε, ότι την 28-11-2010 θα πραγματοποιηθεί η κορυφαία εκδήλωση της Ενώσεώς μας. Η Γενική Συνέλευση, που είναι το κυρίαρχο όργανο μας και ο χώρος , στον οποίο όλοι οι συνάδελφοι ελεύθερα αναπτύσσουν τις απόψεις τους. Η συμμετοχή σας δίνει δύναμη στην ΄Ενωσή μας , που τόσο χρειάζεται αυτή την εποχή. Ο διάλογος και η κριτική για τα πεπραγμένα αποτελούσαν πάντα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα.

                      ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Εταιρία Δικαστικών Λειτουργών Για την Δημοκρατία και τις Ελευθερίες βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει στους κυρίους και κυρίες συναδέλφους την δημιουργία της δικής της ιστοσελίδας που θα την βρείτε στην διεύθυνση eedd.gr .

    Με πολλή χαρά θα λάβουμε σχόλιά, δηλώσεις ή ερωτήσεις σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@eedd.gr .

Ο Πρόεδρος    

 Γ.Σταυρόπουλος

 Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας

 Ο Γεν. Γραμματέας

 Σ. Μαντακιοζίδης

 Εισαγγελέας Εφετών        

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το  Δ.Σ. της ΄Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος συνήλθε σε τακτική συνεδρίαση την 18-9-2010. Μεταξύ των θεμάτων που συζήτησε ήταν και το σχέδιο νόμου για την « Επιτάχυνση στην απονομή της Ποινικής Δικαιοσύνης».

Συνοπτικά οι θέσεις του Δ.Σ. επί του ανωτέρω σχεδίου νόμου είναι οι εξής :

 

Γενικά

Το υπό συζήτηση σχέδιο , όπως και ο τίτλος του καταδεικνύει, επιχειρεί να επιλύσει ζητήματα που αφορούν   στην επιτάχυνση της ποινικής διαδικασίας  και στον εξορθολογισμό της ποινικής δίκης.

Ορισμένες από τις διατάξεις του σχεδίου, ειδικότερα στο στον Ποινικό Κώδικα, κινούνται προς την ορθή κατεύθυνση .Ειδικότερα  η εισαγωγή και επέκταση του θεσμού της ποινικής συνδιαλλαγής σε πρώτη φάση  (προκαταρκτική εξέταση)  και στα κακουργήματα κατά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας , βρίσκεται σε αρμονία με τη διεθνή ποινική εμπειρία κρατών που το δίκαιό τους διαπνέεται από τις αρχές του Ηπειρωτικού δικαίου, ενώ συμβάλλει στην εμπέδωση ειρηνικού βίου.

Αντίθετα άλλες διατάξεις κυρίως δικονομικές , όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην επιτάχυνση της ποινικής διαδικασίας, αλλά αντίθετα είτε την εμποδίζουν, είτε την εξουδετερώνουν. Συγκεκριμένα η υποχρέωση τήρησης βραχείων προθεσμιών περαίωσης της προδικασίας, δεν λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα κάθε υπόθεσης και το βαθμό δυσκολίας στην έρευνά της και την επεξεργασία της. Επίσης η αθρόα και χωρίς κριτήρια προσθήκη ύλης στο Μονομελές Πλημ/κείο, αφ ενός μεν θα καταστήσει έως και αδύνατη τη εκδίκαση των υποθέσεων, αφετέρου δε, πολλές από αυτές λόγω σοβαρότητας του πληττομένου εννόμου αγαθού απαιτούν πολυμελή σύνθεση, ενώ η μεταφορά όλης της ύλης των δικαζόντων κατ’ έφεση Τριμελών Εφετείων Πλημμελημάτων στα πρωτοβάθμια δικαστήρια, χωρίς προηγούμενη αύξηση του αριθμού των Εισαγγελέων, Δικαστών και Γραμματέων και χωρίς την ανεύρεση αιθουσών για την εκδίκασή τους, είναι εντελώς ανέφικτη σε όλα τα Πρωτοδικεία της Χώρας και ιδίως τα μεγάλα.

 

Η προτεινόμενη αλλαγή στο άρθρο 349 ΚΠΔ ώστε η υπόθεση που αναβάλλεται να εκδικάζεται σε 2 μήνες από την ίδια σύνθεση , είναι και πρακτικά ανέφικτη και εκτεθειμένη σε ακυρότητες που θα εμφιλοχωρήσουν.

 

 

 

Ειδικά

 

 

 

1. Στα άρθρα 3 και 7 του σχεδίου προβλέπονται προθεσμίες για την περαίωση της προκαταρκτικής εξέτασης και  της  ανάκρισης. Εν προκειμένω ισοπεδώνονται αδιάκριτα όλες οι υποθέσεις και παραγνωρίζεται, ότι  πολλές από αυτές έχουν μεγάλη βαρύτητα και απαιτούν ιδιαίτερη επεξεργασία. Τούτο σημαίνει , ότι οι προθεσμίες αυτές  παρεισάγουν περισσότερο εντυπωσιασμό παρά ουσία. ΄Αλλωστε ήδη ο ισχύον ΚΠΔ προβλέπει ενδεικτικά προθεσμίες περαίωσης, που ελέγχονται από τα αρμόδια δικαστικά όργανα. Η προβλεπόμενη παράταση της προθεσμίας της κυρίας ανάκρισης από το δικαστικό συμβούλιο παρελκύει έτι περαιτέρω την ποινική διαδικασία , αφού εμπλέκεται και άλλο δικαστικό όργανο.

 

 

 

2. ΄Αρθρο 5 παρ 5 .

 

 

 

Με τη διάταξη αυτή μεταφέρονται όλα σχεδόν τα πλημμελήματα( πλην αυτών που τιμωρούνται με φυλάκιση πάνω από 2 έτη και είναι ελάχιστα) στην καθ ύλη αρμοδιότητα του Μονομελούς . Ωστόσο η εκδίκαση αρκετών πλημμελημάτων που ήδη ανήκουν στην αρμοδιότητα του τριμελούς απαιτούν εμπειρία και πολυμελή σύνθεση και η αθρόα μεταφορά αυτών στο Μονομελές  εγκυμονεί κινδύνους. ΄Αλλωστε τα Μονομελή Πλημμελειοδικεία έχουν ήδη μεγάλο φόρτο και τυχόν επιβάρυνσή τους θα καταστήσει το πρόβλημα εκρηκτικό. Μία τέτοια μεγάλη μεταρρύθμιση θα προϋπέθετε : α) ευρεία απεγκληματοποίηση,  η οποία δυστυχώς παρά τις διαχρονικές μας προτάσεις δεν έχει επιτευχθεί και  β) νομοθετική ρύθμιση ανάλογης εκείνης του ν 3346/2005 κλπ.

 

 

 

3. ΄Αρθρο 10

 

 

 

Εν προκειμένω αντικαθίσταται όλη η παρ 1 του άρθρου 308 ΚΠΔ και πλέον η κυρία ανάκριση κηρύσσεται από το συμβούλιο Πλημμελειοδικών με βούλευμα. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις  των κακουργημάτων των ν 2168/93, 3459/2006( ναρκωτικά), του εμπρησμού δασών και των άρθρων 374 και 380ΠΚ. Η ομογενοποίηση του τρόπου περαίωσης της κυρίας ανάκρισης αναμφίβολα αποτελεί αναγκαιότητα. Ωστόσο η μέχρι τούδε δικαστική εμπειρία από την εφαρμογή του Ν 663/77 απέδειξε , ότι σε αρκετά εγκλήματα ( εκτός των ανωτέρω) , όπως  ο τρόπος περαίωσης της κυρίας ανάκρισης στα προβλεπόμενα από το ν 2523/97, 3386/2005 κλπ, αλλά και σε αυτά του ν 1608/50 εγκλήματα  λειτούργησε προς την επιτάχυνση της διαδικασίας , χωρίς να παρακάμπτονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου και συνεπώς θα πρέπει να διατηρηθεί ως προς αυτά η μέχρι τούδε διαδικασία, χωρίς βεβαίως  στο μέλλον ο νομοθέτης να αποστεί πλέον από τον ενιαίο τρόπο περάτωσης της ανάκρισης. ΄Αλλωστε στο άρθρο 11 με το οποίο προστίθεται το άρθρο 308 Α το δικαίωμα ακρόασης του κατηγορουμένου στις εξαιρετικές περιπτώσεις της περαίωσης της ανάκρισης με απ ευθείας κλήση διασφαλίζεται.

 

Τέλος  η προβλεπόμενη προθεσμία του ενός μηνός για την υποβολή πρότασης στο συμβούλιο προσκρούει στις προεκτεθείσες αντιρρήσεις, ενώ  φαίνεται , ότι ο νομοθέτης παραβλέπει την αδυναμία υποβολής πρότασης εντός αυτής της προθεσμίας. Οι Δικαστικοί Λειτουργοί ελέγχονται ως προς την υπηρεσιακή τους απόδοση σύμφωνα με τον Οργανισμό Δικαστηρίων  και συνεπώς δεν χρειάζεται ο νομοθέτης να παρεισάγει εμμέσως πειθαρχικούς ελέγχους.

 

 

 

4. ΄Αρθρο 12

 

 

 

Η εισαγόμενη ποινική συνδιαλλαγή μετά την άσκηση ποινικής δίωξης για κακούργημα των άρθρων 374, 375,386,386Α, 390 και 404 ΠΚ αποτελεί εναλλακτική μορφή ποινικής δικαιοσύνης , που κατ αρχή θέτει εκποδών την ποινική αξίωση της πολιτείας. Η συνδιάλλαγή αυτή  θα μπορούσε να καθιερωθεί στα πλαίσια της οριστικής κωδικοποίησης του ΠΚ και να μην αποτελεί αποσπασματικό μέτρο. Εξάλλου υπάρχουν επιφυλάξεις ως προς την πρακτική χρησιμότητά της, αφού ελάχιστοι από τους κατηγορούμενους για τα κακουργήματα αυτά θα την επιλέξουν , αφού είναι πιθανότερη η αθώωσή τους από το δικαστήριο , αν εντωμεταξύ έχει επέλθει συμβιβασμός των αντιδίκων.

 

 

 

5. ΄Αρθρο 15

 

 

 

Εν προκειμένω επιχειρείται όπως η αναβολή μιάς υπόθεσης κατόπιν αιτήματος του διαδίκου να μην υπερβεί τους 2 μήνες και στην μετ αναβολή δικάσιμο το δικαστήριο να συγκροτείται από την ίδια ακριβώς σύνθεση.

 

Με την τροποποίηση αυτή ο νομοθέτης παρέχει την εντύπωση, ότι την ευθύνη για την αναβολή την φέρει το δικαστήριο, ενώ είναι παγκοίνως γνωστό , ότι η εκρηκτική κατάσταση στα δικαστήρια οφείλεται κατά κύριο λόγο : α) Στην υπερβολική έκταση που έχει το ποινικό φαινόμενο στη χώρα μας , β ) σε λόγους που αφορούν τους διαδίκους , τους συνηγόρους αυτών ( και αναιτιολόγητη απόρριψη αιτημάτων αναβολής συνεπάγεται αναίρεση της απόφασης), το ωράριο κλπ. Η υποχρέωση εκδίκασης της μετ αναβολής υπόθεσης από την ίδια σύνθεση   είναι σε πολλές περιπτώσεις ανέφικτη( μεταθέσεις αποσπάσεις , ασθένειες) και τυχόν εκδίκαση αυτής από διαφορετική σύνθεση ενδεχομένως θα αποτελέσει λόγο απόλυτης ακυρότητας( 171 παρ 1α) με αποτέλεσμα να επιτευχθεί το αντίθετο του επιδιωκομένου. Δηλ η επιβράδυνση της διαδικασίας.

 

 

 

6. ΄Αρθρο 22

 

Με το άρθρο  αυτό αντικαθίσταται το άρθρο 497 ΚΠΔ και καθιερώνεται το αυτοδίκαιο ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση , όταν έχει επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Η ρύθμιση αυτή προφανώς αποσκοπεί στην αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων, πλην όμως κρίνεται ανεπαρκής , καθόσον αποδυναμώνει τον άμεσο  κυρωτικό χαρακτήρα της φυλάκισης , ο οποίος σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις είναι απαραίτητος..

 

 

 

Θετικές κρίνονται οι ρυθμίσεις του άρθρου 19 του σχεδίου νόμου , οι οποίες αναμφίβολα συμβάλλουν στην επιτάχυνση της ποινικής διαδικασίας , αφού πλέον στον κατηγορούμενο αναγνωρίζεται μόνο  δικαίωμα  έφεσης  κατά βουλεύματος, που τον παραπέμπει για κακούργημα μόνο για δύο λόγους :α) της απόλυτης ακυρότητας και β) της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, ενώ στον πολιτικώς ενάγοντα δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα άσκησης ενδίκου μέσου. Επίσης θετικές κρίνονται και οι προτεινόμενες μεταβολές με το άρθρο 16 του σχεδίου , όπου οι παραπεμπόμενοι για κακούργημα, αν είναι ή θεωρούνται γνωστής διαμονής δικάζονται κανονικά και τους αναγνωρίζεται η δυνατότητα ακύρωσης της διαδικασίας . ¨Ομοίως  ορθή κρίνεται και η περάτωση της ανάκρισης με βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών στις υποθέσεις ανηλίκων θυμάτων πράξεων  που αναφέρονται στα άρθρα 323Α, 324, 336 και 353 ΠΚ. Τέλος η αποκλιμάκωση της ποινικής καταστολής με το άρθρο 25 του σχεδίου ( ασφαλιστικές εισφορές) είναι ορθή.

 

 

 

Τελικές Παρατηρήσεις

 

 

 

Διαπιστώνεται, ότι για μία ακόμη φορά ο έλληνας νομοθέτης επιχειρεί να αντιμετωπίσει το « Ποινικό Πρόβλημα» αποσπασματικά χωρίς προηγουμένως  να έχει αντιμετωπίσει τη παθογένεια της ποινικοποίησης κοινωνικών συμπεριφορών και κυρίως , ενώ δεν έχει  επιχειρήσει νέα κωδικοποίηση  του ΠΚ και του ΚΠΔ. Οι διαχρονικά επιχειρούμενες  τροποποιήσεις, παρά τα ορισμένα θετικά που  είχαν, αποτελούν εμβαλωματικές λύσεις , οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν ριζικά και συνολικά το πρόβλημα της ποινικής δικαιοσύνης.